To pytanie zadaje sobie wielu rodziców, którzy zdecydowali się na skorzystanie z pomocy specjalisty. Warto pamiętać, że czasem to co wydarzy się zanim dziecko trafi do specjalisty może, choć nie musi, wpłynąć na nawiązanie przez dziecko współpracy z psychologiem.
Na początku warto zauważyć, że wizyta u psychologa bywa wydarzeniem trudniejszym dla rodzica niż samego dziecka. Zdarza się, że dziecko wyczuwa lęk lub niechęć rodzica, nawet jeśli jest to nieuświadomione i samo nie potrafi tego określić. Dlatego też przygotowania warto zacząć od samego rodzica. Rodzic powinien przejawiać nastawienie, że psycholog nie ocenia jego wartości jako rodzica, lecz stara się podpowiadać bardziej trafne i skuteczne rozwiązania. Poniżej znajdzie się kilka prostych wskazówek odnośnie przygotowania dziecka na wizytę:
- W zdecydowanej większości przypadków nie należy dziecka zaskakiwać wizytą. A już z pewnością nie należy dziecka oszukiwać, że idzie/jedzie w inne miejsce. Dziecko będzie się wtedy czuło oszukane, a w konsekwencji zamknięte na współpracę z osobą dorosłą.
- Dziecku należy wyjaśnić kim jest osoba, do której je zabieramy oraz w jakim celu. Komunikat należy oczywiście dostosować do wieku dziecka. Młodszym dzieciom możemy powiedzieć np., że odwiedzą panią psycholog, która spotyka się róznymi z dziećmi, żeby je poznać i czegoś się o nich dowiedzieć. Starszym natomiast, że pójdą do osoby, która może pomóc im w tym, aby poczuły się lepiej lub popracowały nad swoimi trudnościami. Możemy zaznaczyć o jaką trudność lub samopoczucie nam chodzi np. „pani psycholog może pomóc ci w panowaniu nad złością. Czasem dzieci, a nawet dorośli chodzą do psychologa z różnymi trudnościami”. W żadnym wypadku rodzic nie powinien mówić dziecku, że idzie do psychologa ponieważ jest np. niegrzeczne lub w czymś niewystarczająco dobre. W takim przypadku dziecko będzie miało poczucie, że znalazło się w gabinecie psychologa za karę, co w efekcie może doprowadzić do rozwinięcia poczucia winy lub postawy opozycyjnej. Zdecydowanie niewskazane jest także straszenie dziecka komunikatami typu „psycholog powie nam co z Tobą zrobić”, „psycholog powie, czy nadajesz się do kolejnej klasy”, „nie mamy już do ciebie siły…”.
- Warto opowiedzieć dziecku jak może wyglądać taka wizyta. A więc, że psycholog będzie chciał je poznać i w zawiązku z tym podczas wizyty może zadawać pytania, bawić się z dzieckiem lub prosić o wykonanie rysunku lub innych zadań.
- Jeśli celem wizyty będzie wykonanie badania psychologicznego dziecko powinno być w swojej optymalnej kondycji psychofizycznej, gdyż w niektórych przypadkach może to mieć znaczenie dla rezultatów. Oznacza to, że powinno być wyspane, wypoczęte, najedzone, lecz nie przejedzone. Jeśli dziecko nosi okulary korekcyjne lub aparat słuchowy powinno mieć je do dyspozycji podczas badania.
Alina Noworolnik